The times they are  a-changin’ zong Bob Dylan reeds in de zestiger jaren. Luisterend naar de debuutcd van “vrolijke frans” Cathal o’brien uit San Fransisco is hij iemand die in de early sixties is blijven hangen. Een vergelijking met Nick Drake en in iets mindere mate Donovan doemt dan ook op bij het horen van “As I Went Down”, die bol staat van het dromerige alternatieve folkgenre. Als Cathal in (when they) Carried me away zingt “It’s raining in my head” is de toon gezet, en met nummers als All Devils, Poison, World Ends en Come back, Die Here weet je al genoeg. O’Brien is geen feestbeest, maar legt bijzonder veel diepgang en gevoel in zijn liedjes. Begeleidend op zijn akoestische gitaar en met hulp van drummer/percusionst/cellist KC Kozak en Lizzy Coon voor de achtergrondvokalen geniet ik van de eerste tot laatste seconde van Cathal’s debuutcd, die incidenteel een “uptempo” nummer herbergt met You’re High. Met de donker en mistige produktiesound van Charles Gonzalez lijkt het bij het beluisteren van “As I went down” of Cathal O’Brien de Mission Bells studio is ingelopen met een joint in zijn hand, na ruim 40 minuten zijn liedjes gespeeld te hebben, de aanwezige vrienden bedanken en weer in de anonimiteit verdwijnt. Het is alleen niet te hopen dat hij net zoals Sam Baker een trilogie gaat maken. Drie cd’s uitbrengen die weinig van elkaar onderdoen qua (zang)stijl zou teveel van het goede zijn. Op de één of andere manier blijf je toch geboeit luisteren naar de droefgeestige liedjes van Cathal, die een bepaalde aantrekkingskracht uitoefenen, waardoor je als het ware “in hogere sferen” geraakt. 

www.myspace.com/cathalobrien
http://www.cdbaby.com/cd/cathlobrien

(johan schoenmakers)