Canada: het is een broedplaats geworden van Americana en singer/songwriter talent. De ene na de andere prachtrelease van artiesten uit dit fraaie land wordt op ons liefhebbers losgelaten. Je kunt bij “Canadese releases” bijna spreken van een soort kwaliteitskeurmerk. Bijna, want echter niet alles wat uit het land van de esdoorn komt is goud. Neem deze Dustin Bentall die zijn tweede cd “Six Shooter” uitbrengt. Americana met pop en rock invloeden. De plaat is toegankelijk. Nu is toegankelijkheid voor mij geen beletsel om te kunnen spreken van een goede cd maar ergens in de composities dan wel in de teksten moet ik, naast emotionaliteit en diepgang, iets van spitsvondigheid, zeg maar een bepaalde vindingrijkheid kunnen terugvinden waardoor de muziek gaat sprankelen. Ik mis deze elementen op de plaat. De composities willen maar niet beklijven en boven de middelmaat uitstijgen. Het enige nummer waarvoor ik echt rechtop ga zitten is Take the money (met een mooie melodielijn) maar tekstueel vind ik ook dit lied gewoon te oppervlakkig. Little bird in a big wind is zeker niet onaardig, maar over de gehele linie is het allemaal te weinig, te vlak. Aan het musiceren heeft het niet gelegen, want er wordt met volle overtuiging en prima gespeeld (let bijvoorbeeld maar eens op het zeer fraaie lapsteel spel). Gastspeler Luke Doucet speelt gitaar op een vijftal tracks. Het kan de cd voor mij niet redden. Canada heeft ons dit jaar al veel fraais gebracht. Daar schaar ik deze plaat niet onder.

http://www.dustinbentall.com/
http://www.myspace.com/dustinbentall

(Ed Muitjens)