
Het verleden van de onderhand 62-jarige Timothy B. Schmit is genoegzaam bekend. Als eerste vervanger van Randy Meisner werd hij in 1970 bassist van Poco en acht jaar later vond dezelfde wissel plaats bij de Eagles. En hoewel de man volgens velen een prima muzikant is, heb ik hem altijd beschouwd als de zwakke schakel van een band die ik tot en met ‘On The Border’ best kon waarderen. Waar Henley, Walsh en zelfs Frey op een onbewaakt moment zomaar een rocksong uit hun mouw konden schudden, stond Schmit garant voor zeemzoete suikerspinmuziek als ‘I Can’t Tell You Why’, een nummer waarvan mijn tenen spontaan beginnen te krullen.
Diezelfde Timothy B. Schmit heeft acht jaar na zijn laatste soloalbum besloten dat de tijd rijp is om dit ondermaanse te verrijken met ‘Expando’, een soort teletijdmachine in twaalf bedrijven. Vanaf openingtrack ‘One More Mile’ tot en met afsluiter ‘A Good Day’ lijkt het alsof de muziekwereld de voorbije dertig jaar amper geëvolueerd is. Deze verzameling doodbrave countrypop had echt niet misstaan in het saaie midden van de jaren zeventig – toen dit soort muziek me ook al ijskoud liet.
Schmit houdt het veilige midden van de weg zó angstvallig in de gaten dat zelfs de vocale inbreng van de fantastische Blind Boys Of Alabama een song als ‘Secular Praise’ niet weet te redden. En ook de steun van onverdachte oude rotten als Garth Hudson, Van Dyke Parks en Benmont Tench is niet bij machte dit voorzichtig voortkabbelende album enige luister bij te zetten. Diehard fans van de Eagles denken er vermoedelijk anders over (dat hoort ook zo bij diehards, die hebben geen behoefte aan nuancering), maar dit album heeft véél te weinig vlees aan de botten om te boeien.
Ik begrijp helemaal niets van deze review. Ja, ik ben een diehard fan, maar ik heb het album in mijn bezit en ik heb het al aan vele mensen laten horen. Zonder erbij te zeggen van wie het is. Tot nu toe heb ik geen enkele negatieve reactie gehad.
Het is wel duidelijk dat U (heeft u ook een naam?) helemaal niet van Timothy B. Schmit en de latere Eaglesmuziek houdt.
Weet U? Het maakt me eigenlijk geen fluit uit wat U ervan vindt. Ik vind – en heel veel mensen met mij – dit een uitstekende verzameling werken van een zeer kundig musicus. En nu ga ik Expando nog even opzetten.
Wilma, de naam van de scribent staat onderaan de recensie. Net onder het internetadres van Timothy. Er zijn vele manieren om gelukkig te worden. Wellicht dat het koesteren van Expando er daar één van is. Ik zou het echt niet weten want alle muziek van The Eagles, zelfs van voor The Border, kan mij niet boeien. Zo te lezen heeft bovenstaande recensie de band met Timothy slechts verder versterkt. Op die manier kan zelfs een stukje dat blijkbaar op weinig instemming mag rekenen toch nog positief uitpakken.Recensenten geven hun eigen indrukken/waardering weer. De luisteraar doet er goed aan ook vooral zelf de oren open te zetten en tevens op je eigen oordeel te vertrouwen.
Hans, you have a way with words. Ik kan niet anders zeggen, want je hebt bij mij een smile op mijn gezicht getovert die glundert tot beide oren – zoveel plezier. Los van The Eagles, want Desperado vond ik schitterend, en ook Until Hell Freezes Over daar mag ik graag naar luisteren. (Die laatste is geluidstechnisch zo mooi gemaakt, en beslist wanneer je over een surround systeem beschikt.)
Smaken verschillen, verschillende smaken maar je mag toch verwachten dat een muziekrecensent zich een beetje verdiept in de muzikant die hij reviewt. “Het verleden van de onderhand 62-jarige Timothy B. Schmit is genoegzaam bekend”. Oh ja? Weet de heer Overheul wel dat Timothy zo’n beetje de rol van David Crosby overnam op “Daylight Again”? David was niet helemaal lekker in die tijd, vanwege welbekende redenen. Weet hij welke rol hij speelde in de jaren 80 naast Steve Lukather in Toto? Of met Steely Dan? Ik noem er een paar. Zoek zijn discografie eens op en je zult je verbazen.
Rocksongs zijn er plenty van Timothy’s hand, vooral geschreven en gezongen met Poco, nog steeds een geweldige band trouwens.
Ik vind Expando een superalbum, het krijgt prachtige recensies in de US, waar hij op dit moment tourt met zijn eigen band. Jack Tempchin zal hem supporten in LA en San Diego op 17 december, bijzonder, vind ik.
Reacties op een recensie zijn altijd leuk, ook (of vooral) als de schrijver het niet met je eens is. Minder leuk is het als er iets verondersteld wordt dat op niets gebaseerd is. Waarom zou ik in vredesnaam zijn biografie moeten lezen? Ik ken Schmit al sinds 1969 (‘Pickin’ Up The Pieces’, het debuut van Poco) en ik waardeer zijn sessiewerk op het sublieme ‘No Other’ van Gene Clark (1974), ‘Cardiff Rose’ van Roger McGuinn (1976) of ‘Little Criminals’ van Randy Newman (1977). En ‘Rose Of Cimmaron’ van Poco (1976) staat al jarenlang in mijn platenkast te blinken. Alleen zie ik de relevantie daarvan niet in voor deze plaat. Als je dat soort dingen wil weten, lees dan een popencyclopedie en geen review.
Nog veel plezier met ‘Expando’!
Als ik een recensie schrijf ben ik puur bezig met de cd van een artiest. Iedereen beleeft de muziek op zijn eigen wijze. Zo zal de één helemaal weglopen met lo-fiproducties en de ander weer met helderklinkende cd’s. Laat ik het zo zeggen: Timothy heeft zijn Eagles-achtergrond tegen zich waar hij veelal zoetgevooisde liedjes brengt in tegenstelling tot deze schijf.
Hallo,
Weer een recensie van iemand die meent anderen te moeten vertellen hoe andere mensen van muziek moeten (meestal niet) genieten, dit is nou een reden waarom ik al mijn kranten, tijdschriften etc, heb afgeschaft, doodziek word ik van mensen die menen te moeten denken voor anderen
Het valt tevens te overwegen om na het afschaffen van kranten, tijdschriften e.d. ook het bezoek aan internet sites te staken. Dan kan je tenminste nog slechts in je eigen gelijk verkeren. Blijkbaar een wenkend perspectief voor sommigen. Recensenten geven hun eigen indrukken en waardering weer schreef ik al eerder. Dat is het, meer niet. Zij denken voor zichzelf, niet voor anderen. De geachte lezer doet er maar mee wat hem/haar goed dunkt. Dat een recensent af en toe eens een cd bijzonder kritisch bespreekt hoort erbij. Deze site kreeg in het verleden juist wel eens de kritiek welhaast elke week een nieuw meesterwerk te hebben ontdekt. Het is niet goed of het deugd niet, typische Nederlandse zurigheid waar we blijkmaar mee moeten leven.
?
De tijd die hierdoor vrijkomt, kun je meteen besteden aan een cursus begrijpend lezen, Henk. Hier staat namelijk helemaal niks waaruit blijkt dat iemand ‘meent’ voor anderen te moeten denken. Ik word doodziek van mensen die ‘menen’ anderen te moeten terechtwijzen (een even typische als irritante Nederlandse gewoonte) op basis van onjuiste of (zoals in dit geval) ontbrekende argumenten.
Nog veel plezier op de cursus!