Van Mub Dauber Records ontving ik een tweetal cd’s waarvan deze van The Mayflies er eentje was, en die van Patrick Bloom de ander. Kende het bestaan van deze band allerminst, maar de charme van de muziek ervaar ik er niet minder om. Via via liep ik in 2004 tegen de voortreffelijke CD van Patrick Brickel aan, getiteld Songs from The Pink Sofa. Wat blijkt? Patrick Bloom en Brickel zijn een en dezelfde persoon. Reden voor deze naamstransformatie is mij eerlijk gezegd niet duidelijk. Uitmaken doet het in principe niet, behalve dat ik hierdoor niet meteen de noodzakelijke link maakte. Wat heeft dit nu weer te maken met The Mayflies? Bloom schreef 50 procent van de aanwezige nummers, terwijl ik nergens zijn aanwezigheid op de CD heb kunnen ontwaren. De enige overeenkomende component is de drummer die op beide projecten van Mud Dauber Records van de partij is. The Mayflies bestaan uit: David Lumberg (Bas), James Robinson (Drums) en Stacey Webster (Gitaren), en gedrieën verzorgen zij de vocalen.
Muziek die qua invloed, smaak en uitvoering wat mij betreft duidelijk geïnspireerd is in het landelijke van Amerika. Het openingsnummer Mares zet meteen een ontspannen toon, waarbij ik bij blanco beluistering aanvankelijk veronderstelde dat het een herbewerking was van een traditional – Hey, now Molly don’t you cry is de pakkend draad.. Het gitaarspel is echter allerminst folkisch te benoemen, maar eerder vurig en sierlijk van toon. Heerlijk hoe zo’n gitaarlijn om de structuur van de composities heen danst. Het spelplezier van The Mayflies is duidelijk hoorbaar op deze plaat, en heb deze band vanwege A Thousand Small Things leren kennen als een uiterst gedreven band, die via hun muziek een breed scala aan invalshoeken laat horen. Muzikaal, ambitieus, vindingrijk, gewoonweg zeer plezierig, waarbij eveneens het element van pure entertainment niet ondergewaardeerd klinkt. Aanvankelijk had ik Patrick Bloom’s eigen CD – Ghosts of Radio na eerste beluistering ter zijde gelegd, maar vanwege de schitterende nummers op deze plaat is me duidelijk dat ik deze artiest ongetwijfeld onrecht heb aangedaan. Een fout die ik direct ga corrigeren, door hem per meteen een herkansing te schenken.
www.themayflies.com
www.myspace.com/themayflies
www.cdbaby.com/cd/mayflies4/from/muddauber
(Rein van den Berg)
Rein
Patrick Bloom heeft Patrcik Bloom als naam gekozen, omdat zijn naam Brickel door programmeurs vaak verkeerd gespeld werd of hij moest vaak zeggen hoe zijn achternaam gespeld word. Bloom is de tweede naam van zijn dochter.
DEze naam komt vaker voor dus zullen zij in USA zijn naam hopelijkniet verkeerd meer schrijven.
Patrick Bloom zat vroeger ook in The Mayflies, vandaar de connectie.
Zijn CD “Ghosts of Radio” is een puike plaat.
Je hebt gelijk Marco, Brickel was te complex in het praktische gebruik.
Hieronder nog een zinnetje uit mijn email contact met Patrick:
I’m not sure what you though of Pink Sofa, but my later albums are a bit different. Mostly that’s because I was playing in The Letterpress Opry (which later became The Mayflies) when I released that first album, so it was a disc of leftovers, and kind of straddled the world of
singer-songwriter, pop, and Americana.
Rein
Heb voor mijn radioprogramma een interview met hem gehad.
En email al vanaf de Pink Sofa cd met hem.
Zowel de cd van The Mayflies als die van Patrick Bloom staan ook deze maand weer in de Euro Americana Chart
Pink Sofa (uit 2004) vond ik toen zeer de moeite waard, heb hem ondertussen weer tervoorschijn getrokken – maar nog niet gespeeld. In mijn herinnering was deze plaat “down to the grit” zoals ze dat volgens mij noemen. Zijn later werk iets meer gepolijst, terwijl die Mayflies terdege kunnen musiceren. Met name het gitaarspel spreekt mij zeer aan.