Andy Barlow en Louise Rhodes vormden ooit het kloppende hart van Lamb. Een combinatie die slechts een aantal albums heeft gemaakt, totdat de magie verdween. Binnen zijn stijl was hun muziek beslist niet de minste. Zoals zoveel Britse bands hadden zij de gave om iets bijzonders neer te zetten. Muziek met een drang naar mystiek en passie. Lou’s ouders waren actief (geweest) in de folk, en binnen haar solo debuut vind je de intentie van de folk terug, gecombineerd met de elektronische arrangementen van Lamb. “Beloved One” is een zeer krachtige statement van een artiest die zelfstandig op eigen benen staat. Een fantastisch album. “Bloom” daarentegen verhulde de echte klasse van Rhodes, want de plaat kwam niet helemaal tot zijn recht, niet helemaal tot leven.

“One Good Thing” gaat verder, en laat een uitstekende ontwikkeling horen. Elf mooie, zwaar aangezette nummers voorzien van pathos en dramatiek. Barlow is op dit album weer van de partij, en zal ongetwijfeld, luisterend naar het resultaat, een stuwend effect hebben op Lou’s talent. De sound van “One Good Thing” is bewust heel erg summier gehouden, Lou’s stem en een akoestische gitaar zijn gezichtsbepalend. Voor de rest tref je slechts incidentele instrumentatie aan in de vorm van cello, of piano, dat wil zeggen, buiten de elektronisch geknede strijkers om. Er is weinig voor nodig om de puurheid van dit album naar voren te brengen. “Why wait for Heaven Until we Die” zingt Lou rauw en provocerend in het sluitstuk. Ademloze klasse van een eigenzinnig artieste die laat horen hoe je een reputatie in stand houdt, en vergroot. Ik weet niet of het vanwege het gitaarspel is, maar ook hier waart andermaal de geest van de romantiek, zoals uitsluitend de Britse folk haar gestalte kan geven. Alternatief weliswaar, modern wellicht, maar gedragen met het de waardes van de traditionele folk. Bijzonder nieuw album van Lou Rhodes.

www.lourhodes.com
www.myspace.com/lourhodes

 
(Rein van den Berg)