Onlangs is in eigen beheer de cd “National – Blues – Identity” van de  Noord-Afrikaanse zanger Azzedeen verschenen. De titel heeft verwijzingen naar de personaliteit van de muzikant, naar een debat in Frankrijk over de Nationale identiteit  en de  rep en roer die hierdoor ontstond. “National – Blues – Identity” is in tegenstelling tot zijn vorige twee cd’s de eerste met overwegend Engelstalige nummers. Een album dat opent met een hommage aan blueslegendes als Robert Johnson en Muddy Waters. De in Parijs woonachtige zanger van Tunesische afkomst mengt met het grootste gemak elementen uit de Moorse muziek met de traditionele blues. Teksten met een boodschap, want Azzedeen vestigt de aandacht op de slavernij (No More Slavery)  Het intrigerende klaaglied wordt vocaal bijgestaan door Iba Ndiaye in het Wolofs. Een taal die onder meer in Senegal en Gambia wordt gesproken.

 

Verder wervelt de  swampblues opwaarts in I’m A King Bee, Sing The Blues en I Got A Long Way To Go. Een lied met de verrassende bonustrack Sweet Home Chicago. Azzedeen zingt dragend, kriebelt en verleidt de luisteraar met zijn gitaarspel, slechts geruggesteund door Marco Limballe en Dominique Muzeau.De kracht en verrassing van dit album zit in de afwisseling van ballads, electrische gitaarkunst en het ingebouwde rockelement, zoals in I’m Not A Love Machine. Een nummer dat niet zou misstaan op het repertoire van Lenny Kravitz.

 

 

 

 

“National – Blues – Identity” is absoluut een adembenemende plaat van de smaakmaker uit Frankrijk. Van loom, broeierig  tot aan een verzengende hitte laat Azzedeen ons in twaalf nummers een prettige mix horen van blues en rock horen.
www.myspace.com/azzedeen
www.cdbaby.com/cd/azzedeen3

 

(Johan Schoenmakers)