Twaalf jaar geleden debuteerde de uit Tasmanië afkomstige zangeres Audrey Auld op het countryalbum “Looking Back To See” met veertien memorabele liedjes in duet met Bill Chambers. Sinds een aantal jaren opereert ze samen met haar man Daniel Mez Mezera, twee honden en elf kippen  vanuit het kloppende hart van de Amerikaanse countrymuziek op een steenworp afstand van het huis van goede vriendin Anne McCue. De afgelopen jaren heeft de zangeres een oeuvre opgebouwd dat, zeker in Europa in relatief kleine kring bewierookt wordt. Het bericht dat Audrey Auld een nieuwe plaat uitbrengt zal de nieuwsitems van onder meer Oor en Heaven dan ook mogelijkerwijs niet halen. Op het album “Come Find Me” nodigt de zangeres uit het land van de boemerang, kangaroes, aboriginals en de Tasmaanse duivel de luisteraar uit bij haar naar binnen te kijken (‘you’re welcome to glorious me’). Een cd die ze tevens presenteert als verjaardagscadeau aan haar tachtig-jarige vader. Een twaalftal tot in de puntjes verzorgde liedjes in een fraaie productie van Mark Hallman (Tom Russell, Eliza Gilkyson) waar muzikanten onder wie Brian Standefer, Anne Mccue en Warren Hood hun beste been voorzetten.

Audrey heeft een prettige ‘twang’ in haar stem. De constante factoren op deze plaat zijn de voortreffelijke arrangementen en de aandacht voor de melodielijnen die er voor zorgen dat je als luisteraar die songs niet meer uit je harde schijf gewist krijgt. Bij dit soort lieve, onschuldige, zoetsappige of soms dromerige liedjes passen natuurlijk geen gierende gitaren. Ontroerende en vertederende countryfolknummers vol prachtige kleine verhaaltjes  als 40, just love, tasmania, Beatufiul Garden, Tree en Nails zijn voor de echte fijnproevers.  Over de ongerepte natuur van Tasmanië, een via de email verstuurde liefdesbetuiging van Audrey’s man, het eeuwig jongblijven en slapeloze nachten. Hoogtepunten van “Come Find Me”: Het rapnummer  Petals, opgedragen aan Jon Dee Graham, voor Mary Gauthier acapella gezongen Orphan Song en het akoestische Bread & Roses over de workshops liedjesschrijven die Audrey geeft in de San Quentin gevangenis. Sommige artiesten dromen ervan, anderen proberen het. Audrey Auld doet het op “Come Find Me”, waar ze van het eerste tot het laatste nummer haar ziel blootlegt.

www.audreyauld.com

(Johan Schoenmakers)