“Rumble, Shake and Tumble” heet de nieuwe worp van de Australische formatie Wagons. Dit is het vijfde album van een eigenzinnige band uit Melbourne, die in 2000 is opgericht  door speerpunt Henry Wagons. Een charismatische zanger met een stem als een zwarte treurwilg.  Donker en intrigerend. Invloeden van Wagons’ muzikale helden als Johnny Cash, Hank Williams en de hedendaagse cultartiesten Will Oldham en Adam Green zijn terug te vinden op het geslaagde album “Rumble, Shake and Tumble”.

Onbevangen storten de zes heren van de formatie Wagons zich op een onsloopbare muur van Tom Petty-achtige rock in de opener Downlow. Spannend en beklemmend met gruizige gitaren en de grommende vocalen van Henry Wagons zijn de liedjes Love is Burning, Follow The Leader en Mary Lou. Ondergedompeld in psychedelische klanken. Voor de muziekliefhebber van afgeronde songs met een refrein is deze atmosferische muziek misschien iets te zwaar verteerbaar.

Een gevoel van nostalgie komt boven drijven in het radiovriendelijke en zeemzoete liedje Save Me, het countrygetinte My Daydreams en de cynisme en humor in de meebruller Willie Nelson. Het is duidelijk: de wonderlijke nieuwe schepping van Henry Wagons (zang, gitaar), Steve Hassett (basgitaar), Richard Blaze (gitaar), Mark Dawson (drums), Si the Philanthropist (washboard, drums) en Matty Hassett (toetsen) mag niet verborgen blijven tussen de bergen middelmatige plaatjes die waarschijnlijk zonder mededogen door de strot van menig recensent worden geramd.

www.myspace.music/wagons

(Johan Schoenmakers)