Een van de voordelen van het internet is dat je in contact komt met muziek die zonder dit medium waarschijnlijk aan je voorbij zou waaien. Daarnaast biedt het wereldwijde web aan heel wat muzikanten de mogelijkheid om hun – vaak in eigen beheer – uitgebrachte plaatjes aan de man en vrouw te brengen. Wat dat laatste betreft, kun je met zelfs spreken over een soort bevrijding en democratisering: het is niet meer de A&R-afdeling van de platenfirma’s die bepaalt wat er gebeurt, maar de artiest zelf. Dat is niet per definitie een verbetering van de oude situatie, maar het opent wél deuren naar muzikanten die anders gesloten zouden blijven.
De Amerikaanse singer-songwriter Daniel Glen Timms is zo’n muzikant die zowat alles zelf doet. Hij verzorgt zijn eigen marketing, public relations en distributie en op zijn cd’s staat hij in voor zowat al de gebruikte instrumenten op basgitaar, drums, lapsteel en trompetten na. Life’s An Illusion is al weer het derde album van deze muzikale duizendpoot en net als op zijn twee voorgaande platen put Timms vooral uit het rijke verleden. Zijn songs zijn stevig geworteld in de folk- en countryrock uit de jaren zeventig van de vorige eeuw, met en lichte voorkeur voor wat er in die periode aan de Amerikaanse westkust gebeurde. Dankzij nummers als Thirty Thousand Days (met lekker opzwepende blazers), Lover Of Herself en Do It Right (met de vage schim van Tom Petty op de achtergrond) breekt zelfs op een regenachtige dag de zon even door. Life’s An Illusion is verkrijgbaar op cd én vinyl.
Nog zo’n sympathieke doe-het-zelver is Shaney McCoy, een jonge zangeres uit Utah die op haar debuutalbum Bridges I Can’t Burn een dozijn intimistische luisterliedjes presenteert die ze gedurende het afgelopen decennium heeft geschreven. Qua stem, stijl en klankkleur kun je McCoy nog het best situeren in de nabije omgeving van Nancy Griffith en Patti Larkin, zij het nog zonder de maturiteit van die twee voorbeelden. Maar wat niet is kan natuurlijk nog komen. Op dit aardige debuutalbum, dat is opgedragen aan al de mensen en plaatsen ‘we are so strongly connected to that regardless of time, trouble, distance or death the bridges can’t be burned’, laat Shaney met Right As Rain, Stop It Some More en Tragic Figure alvast horen dat ze lekker in het gehoor liggende liedjes kan schrijven. Wat, gezien de stortvloed van middelmatigheid die ons dagelijks overspoelt, lang niet verkeerd is.