‘Child, you bathed in in the garbage water / That’s how you got so sensitive / In the trailer made of tin and hives / When your mother was still alive / Befor, before the dark gets dressed.’ Liefhebbers van cryptische songteksten, inventieve melodielijnen, omfloerste stemmen en uitgekiende arrangementen zitten goed bij Haley Bonar. Liefhebbers van de verfijnde muziek van Nina Nastasia, Emily Jane White en Mazzy Star trouwens ook. Deze Amerikaanse songstress en multi-instrumentalist (ze zingt, speelt gitaar, piano, orgel, drums en mellotron) heeft met Golder een innemend kunstwerkje toegevoegd aan haar toch al vrij plastische repertoire.
Toen Bonar in 2002 op haar twintigste debuteerde met The Size Of The Planets viel meteen op hoe evenwichtig en volgroeid die plaat klonk. Elementen van folk, dromerige pop Twee albums en drie EP’s verder blijkt uit het soms feeërieke en dan weer aardse Golder dat haar muziek nog aan harmonie en maturiteit heeft gewonnen. En hoewel de harmonie van deze uitstekende plaat enig geweld wordt aangedaan door enkele prijsnummers afzonderlijk te belichten, springen Before The Dark, waaruit bovenstaande tekstflard komt, Kid October, dat betoverende schoonheid biedt, en het verwonderende Wendy Bird nét dat ietsje boven de rest uit. Golder is een klein klompje goud.