De agenda van de Amerikaanse instrumentalist Jerry Douglas is goed gevuld. Naast een vaste rol in de begeleidingsband van Alison Krauss is hij een graag geziene studiomuzikant bij talrijke producties. Hij behoort tot een selekte groep musici die op dat vlak nooit om werk verlegen hoeft te zitten. De belangrijkste reden voor zijn populariteit is zijn virtuositeit in het bespelen van de dobro. Douglas heeft zoals alle grote instrumentalisten een volkomen eigen geluid dat je uit duizenden herkent. De schaduwzijde van die virtuositeit is dat een dergelijke grote techniek de toegankelijkheid van de liedjes op zijn eigen albums nog wel eens in de weg wil zitten. Op zijn jongste album heeft hij dat probleem ondervangen door een groot aantal van zijn muzikale vrienden in te schakelen bij de opzet van dit album.
Omdat Douglas in vele stijlgebieden thuis is kenmerkt deze cd zich door een grote mate van veelzijdigheid. Gekoppeld aan de specifieke inbreng van zijn illustere gasten en het hoorbare plezier, waarmee gemusiceerd wordt levert dat een aantal pareltjes op waar de klasse vanaf druipt. Douglas haalt het beste in hun spel naar boven en biedt gelijktijdig alle ruimte om eens lekker ouderwets los te gaan. Naast prachtige bijdrage van Alison Krauss, Keb’ Mo’ , Eric Clapton, Marc Cohn, Bela Fleck, Sam Bush, Del McCoury en Dr. John is het vooral een 24 karaats vertolking van The Boxer met Paul Simon en Mumford & Sons, die een aparte vermelding verdient. Een aantal solostukken van eigen hand tonen andermaal aan dat ook op dat vlak Douglas’ spel nog steeds van een aparte klasse is.
Koos Gijsman
Klopt …. een klasse apart. Vind zelf het instrumentale af en toe iets geforceerd.