Vorig jaar maakte de Canadese blueszangeres Suzie Vinnick veel indruk met Me ’n Mabel, een prachtig akoestisch album dat helaas niet alleen hier op het forum tussen wal en schip is gevallen. Op die plaat nemen Vinnick en Mabel, haar Larrivee Parlour gitaar, enkele bluesstandards en een stel eigen songs – waarvan er een paar samen met Rita Chiarelli werden geschreven – onder handen. Vinnick doet dat met zoveel inlevingsvermogen en bezieling dat Percy Mayfields Please Send Me Someone To Love, een nummer dat in de uitvoering van zijn schepper een definitieve vorm leek te hebben gevonden, en Hoyt Axtons Never Been To Spain zowaar een tweede leven vinden. Het album leverde Vinnick terecht de nodige lof op aan de overzijde van de oceaan.
Sinds kort ligt er een al even interessante opvolger klaar voor dit uitmuntende plaatje: Live At Bluesville, een EP’tje met acht sprankelende bluesy songs die op één nummer na (Looking For A Kiss, dat in 2008 op Happy Here verscheen) nog niet door Vinnick werden opgenomen. Het plaatje opent met You’ll Be Mine, een lekker uitdagend gezongen cover van een Willie Dixon-original. Nog zo’n niet echt voor de hand liggende keuze is Can’t Find My Way Home, een nummer dat Steven Winwood meer dan veertig jaar geleden schreef voor de vroeg ter ziele gegane supergroep Blind Faith, met onder meer hijzelf, Eric Clapton en Ginger Baker in de gelederen. Hoewel de cover het origineel nooit echt naar de kroon steekt, blijft deze versie stevig overeind. Wat op zich al een hele prestatie is. Vinnick is de hele EP lang uitstekend bij stem én ze is een prima gitariste. Live At Bluesville is dan ook een geslaagd verlengstuk van Me ’n Mabel.
Uitstekend dat jij haar hier onder de aandacht brengt. Ik heb alleen haar Angel in the Sidelines (uit 1994) en daarna raakte mijn belangstelling enigszins in het slop!