RSS

Tim Barry – 40 MileR

Het leger aan punkrockmuzikanten die zich de laatste jaren de akoestische gitaar hebben omgehangen,  folk en country-achtige liedjes uitkleden totdat er een naakte structuur overblijft, groeit gestaag. Joey Cape (Lagwagon), Dave Hause (The Loved Ones), Frank Turner (Million Dead), Austin Lucas (Twenty Third Chapter) en aanstichter/aanvoerder van dit fenomeen Chuck Ragan (Hot Music Water) zijn slechts enkele voorbeelden van leden van energieke hardcore punkbands, die hun muziek verhullen in een akoestische jas met oprechte en intense bedoelingen. Daaronder hoort ook de creatief en hardwerkende Amerikaanse troubadour Tim Barry uit Virginia, voormalig frontman van de formatie Avail.

Tim Barry speculeerde aantal jaren geleden in het afsluitende nummer Raised And Grown van het album “Manchester” nog over zijn dood met de veelzeggende woorden: ‘I Made It That Far, It’s Good Enough, Take What You Like, I Won’t Leave Much’. In de teksten op zijn achterliggende albums gebruikte hij regelmatig een krachtterm als fuck you. Tim gooit het op zijn meest recente cd “40 MileR”, over een andere boeg. Het nieuwe album straalt namelijk een enorme hoeveelheid aan optimisme en positiviteit uit met daarnaast een zelfafkeurend gevoel voor humor in zijn teksten (I lost my job today, so we’re celebrating).


Het thema dat als een rode draad door de liedjes loopt, is de hobo. Mensen, die gratis meeliften op rijdende treinen. In totaal heeft Tim 25 liedjes geschreven voor het nieuwe album. Uiteindelijk zijn daarvan tien nummers op “40 MileR” terechtgekomen plus het onder meer door Woody Guthrie’s bezongen Hobos Lullabye . Gretig en fel plukkend aan de akoestische gitaar en de bezieling van zijn houthakkers stemgeluid raakt Barry mij recht in de ziel als hij in het openingsliedje Wezeltown gepassioneerd zingt en zijn sociale bewogenheid toont over een kwetsbare, eenzame en overmoeide treinzwerver. Wezeltown zet schitterend de toon voor het rauwe en ongekunsteld karakter van dit album met het  folk, blues en country hart op de juiste plaats. Je voelt over de hele linie van “40 MileR” Barry’s eerlijkheid en oprechtheid, waardoor het afwisselend gebruik van de viool, orgel, piano, mondharmonica en het wonderschone, fragiele stemgeluid van achtergrondzangeres Julie Karr zorgt voor een extra dimensie. Deze plaat benadrukt het talent van Tim Barry als rasentertainer, die puur overkomt in zijn teksten.

www.timbarryrva.com

 

(Johan Schoenmakers)


Your Comment