RSS

Bryan Lee – Play One For Me

 

 

 

De blinde 68-jarige New Orleans bluesman Bryan Lee – die wat uiterlijk en stem betreft een opmerkelijke gelijkenis vertoont met zijn illustere stadsgenoot Dr. John – heeft intussen veertien behoorlijke tot uitstekende albums op zijn kerfstok, maar een échte beroemdheid kun je deze man die in de ‘Crescent City’ op handen wordt gedragen, nauwelijks noemen. En dat is eigenlijk best jammer want de man staat ook op zijn vijftiende worp, het gedistingeerd swingende Play One For Me, garant voor een perfect op smaak gebrachte gumbo vol blues en blanke soul. Voor alle duidelijkheid: Lee is niet baanbrekend, Hij verkent geen nieuwe horizonten en hij lijkt al evenmin de ambitie te hebben om fanatiek buiten de lijntjes van de traditionele New Orleans-blues te kleuren. Hij vertoeft bij voorkeur in de muzikale kringen die zijn vastgelegd door oude blueshelden als Muddy Waters, B.B. King en T-Bone Walker. Maar wat hij binnen dat welomlijnde kader te bieden heeft, behoort zonder meer tot het beste dat de hedendaagse blues te bieden heeft.

Neem nu de openingstrack Aretha (Play One For Me), een soulvol midtempo nummer van Eugene Williams (wiens songs ook zijn opgenomen door Otis Clay en O.V. Wright). Lee zingt als een jonge god, zijn gitaarspel is sprankelend en speels, bassist Nick Hern legt een even dartele als stevige basis en drummer John Perkins geeft geen mep te veel of te weinig. De heren leggen de lat meteen zodanig hoog dat ik me afvroeg of ze dit niveau wel tien nummers kunnen aanhouden. Maar het meteen volgende It’s Too Bad (Things Are Going So Tough) houdt het niveau zonder moeite in stand. En zo gaat het vrolijk door. Of het nu om covers gaat (het heerlijke When Love Begins [Friendship Ends] van Aaron Willes, Straight To Your Heart van Dennis Geyer en Willie Dixons Evil Is Going On) of om songs van de meester zelf (met het aan Howlin’ Wolf refererende Poison als persoonlijke favoriet), Bryan “Braille Blues Daddy” Lee en zijn Blues Power Band maken er een hoogstaand bluesfeestje van. Een achtkoppige kopersectie én de mondharmonica van oude rot Kim Wilson zorgen voor de kersen op deze toch al smakelijke taart.

www.braillebluesdaddy.com

www.facebook.com/pages/Bryan-Lee-blues-guitarist-and-singer/268227198503

 


Your Comment