RSS

David Bromberg Band – Only Slightly Mad

 

Only Slightly Mad. Laat me niet lachen. Je zuster zal je bedoelen. Als er een muzikant is in het Amerikaanse werelddeel die precies weet wat hij doet, dan is het David Bromberg wel. Welke studio is geschikter om een aantal 24-karaatsliedjes op te nemen dan die van de betreurde Levon Helm? Juist, geen enkele! Larry Campbell, Levons vaste kompaan bij al zijn muzikale avonturen van de laatste jaren, bespeelt op Brombergs verzoek een fors aantal gitaren (akoestisch, elektrisch, nationalgitaar en pedal steel gitaar). Tevens heeft Campbell de productionele leiding over de opnames waarbij hij orde weet te scheppen in een constante instroom van bevriende musici in de studio in Woodstock.

 

 

Stuk voor stuk klasbakken, zodat we naar hartelust kunnen genieten van geluidsmagiërs als Mark Cosgrove (mandoline, elektrisch en akoestisch gitaar plus zang), John McEuen (banjo), John Firmin (tenor sax), Peter Ecklund (trompet), Brian Mitchell (keyboards) en good old John Sebastian op harmonica. Gekoppeld aan Brombergs vaste ritmetandem bestaande uit Josh Kanusky (drums) en bassist/zanger Butch Amiot en een achtergrondkoor met o.a. Levons dochter Amy zorgt het heterogene gezelschap voor een muzikale entourage die zeker niet voor de poes is. Dit is meer een plaat voor tijgers die ongetwijfeld regelmatig zullen meebrullen met overbekende krakers als het uit de kerken van Manhattan, The Bronx en Queens afkomstige lied Nobody’s Fault But Mine, het van Tom Rush bekende lied Drivin’ Wheel en het lied The Fields Have Turned Brown van The Stanley Brothers. Een selectie van de memorabele liedjes uit Brombergs eigen catalogus maakt dit muzikale feest compleet.

www.davidbromberg.net

(Koos Gijsman)


Your Comment