Muziek hoef je niet zo zeer te begrijpen, denk ik, maar moet je zenuwen prikkelen, aanspreken en soms ook grensoverschrijdend zijn. Als je vijf Amerikaanse muzikanten verbindt aan een in een nachtclub ontdekte Cambodjaanse diva, die met haar hypnotiserend stemgeluid grotendeels in haar moerstaal zingt die ik niet beheers, dan moet dat wel iets bijzonders en uitdagends opleveren. De uit Los Angeles afkomstige formatie Dengue Fever is twaalf jaar een vreemde eend in de bijt, die allesbehalve Amerikaans klinkt. Tijdens een reis door Cambodja kochten oprichters Zac en Ethan Holtzman een aantal cassettes met Cambodjaanse muziek uit de jaren zestig en zeventig, gespeeld door Cambodjaanse muzikanten die beïnvloed werden door westerse psychedelische en garage rock.

Die muziek maakte echt iets los bij hen en zo ontstond het idee voor de band. Voor Dengue Fever de manier om de muziek te eren van Cambodjaanse sterren onder wie de grote drie uit de zestiger jaren Sinn Sisamouth, Pan Ron en Ros Seresyothea, die het schrikbewind van de Rode Khmer en de gruwelijke dictator Pol Pot niet hebben overleefd. . Zes jaar geleden oogstten Dengue Fever door de promotionele ondersteuning van Peter Gabriels platen label Real World op festivals als Roskilde en Glastonbury internationaal veel succes. Ook in ons land zal de band met komende optredens in Amsterdam (15-09) en Tilburg (16-09) terecht een oprechte aandacht genieten en leven in de brouwerij brengen. Of je nu een fervent liefhebber bent van psychedelische Khmer- poprock en je horizon eens wat wilt verbreden met opgewekte, dansbare muziek, of dat je meer van de surfrockklanken uit de zestiger jaren houdt of je volkomen smelt bij latijns-afrikaanse ritmes, het vijfde volwaardige album (The Deepest Lake) van Dengue Fever is een geslaagde samensmelting van diverse smaken. Muziek, die recht uit het hart van Cambodja komt.

www.denguefevermusic.com

(Johan Schoenmakers)