RSS

Ellen Shae – Caged Bird

Haar naam is een pseudoniem. Zij heet oorspronkelijk Ellen Noens, maar Shae bekt internationaal een stuk lekkerder en haar eigenlijke professie is zorgmedewerkster. Al weet de Zeeuwse haar activiteiten in de muziek prima te combineren met haar werk in de zorg. Haar liedjes zijn degelijk en grotendeels vol melancholie. Ze beschikt over een fraai stemgeluid, dat enigzins een gelijkenis vertoont met de Amerikaanse Janis Ian.

Voor het Altcountryforum is Ellen geen onbekende meer. Want na voortreffelijk eerder werk, waaronder My Window (2014) en Clouds (2017) klim ik vol liefde ook voor haar derde plaat in de virtuele pen. Hoewel de Zeeuwse niet heel veel aan haar jazz en pop georienteerd recept heeft geschaafd, is het muzikaal gezien toch weer een stap voorwaarts.

Een nieuwe stap want voor “Caged Bird” week Shae voor drie nummers uit naar de New Yorkse Electric Wilburland studio van grammy award winnaar Will Russell, alwaar zij nauw samenwerkte met producer/multi-instrumentalist Rich DePaolo. Van de overige zes nummers nam zij de basis – zang en gitaarpartijen – op in de Belgische Barefoot studio om vervolgens deze door te sturen naar de DePaolo. In de Amerikaanse studio bevond zij zich in goed gezelschap van een aantal geweldige muzikanten onder wie Sera Smolen (cello), Bill King (drums), Doug Robinson (contrabas), Max Buckholtz( viool), Mark Karlsen (saxofoon).

Over de hele linie is “Caged Bird” een met zorg gemaakt sterk en ambachtelijk album, dat bijzonder fijn overkomt en prettig in het gehoor ligt. Prachtige songs met goed gedoseerde instrumentatie om te koesteren en in je hart te sluiten. Naast goudeerlijk en persoonlijk materiaal met een autobiografische inslag, waar zij zo in uitblinkt, houdt Shae er ook van de wereld in haar composities te observeren. “Caged Bird” is een plaat om redelijk op volume af te spelen, waardoor de muzikale details gaan opvallen.

www.ellenshae.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment