Direct bij albumopener The Living Bubba is duidelijk waar de groep Drive-By Truckers een deel van zijn populariteit te danken heeft. Het soort rootsrock waar het gezelschap in uitblinkt, heeft een mate van authenticiteit die domweg onweerstaanbaar is. Vooropgesteld dat je een liefhebber van het genre bent, uiteraard. Dankzij hun gedrag tijdens en na een in alcohol gedrenkt optreden kreeg de groep bij de eerste tour in ons land de bijnaam de Drive-By Fuckers toebedeeld. Inmiddels is het een professioneel opererend geheel geworden. Naast de met regelmaat verschijnende groepsalbums zijn diverse ex-leden van de groep als gewaardeerd soloartiest actief. Dat de overgebleven groepsleden ook instrumentaal uit het juiste hout gesneden zijn, blijkt uit de grote mate van vaardigheid waarmee ze Bettye LaVette’s album The Scene Of The Crime aan een nominatie voor beste bluesalbum van 2007 hielpen.

http://www.youtube.com/watch?v=C7ajqOv3vLE&feature=related

Dat de groepsleden in de loop van hun carrière nooit bang zijn geweest stevig het gitaargaspedaal in te trappen, is ook op dit album volop merkbaar. Aan Dixietrots heeft het dit uit Athens, Georgia afkomstige gezelschap ook nooit ontbroken. Ze wegzetten als de zoveelste navolgers van Lynyrd Skynyrd doet desalniettemin geen recht aan de grote mate van variatie die de groep aan de dag legt. Met name hun oriëntatie in het muzikale erfgoed van Engelse groepen als The Rolling Stones en The Faces wordt op dit album royaal belicht. Tel daar een aantal uitstekende liedjes in een door Tom Petty en Neil Young geïnspireerd deelgebied bij op en je hebt een album waar elke liefhebber van een lekkere pot rockgitaar wel raad mee weet.

www.drivebytruckers.com

(Koos Gijsman)