Er zijn zo van die steden die een magische weerklank hebben in de muziekwereld. Nashville en London zijn zulke steden. Memphis ook. En Liverpool natuurlijk. Steden die bands voortbrachten die geschiedenis schreven en schrijven. New Orleans is ook zo’n stad. Met amper 400.000 inwoners is Nola of N’Awlinz klein duimpje volgens Amerikaanse begrippen, maar het lijkt alsof iedereen in die stad de muziek in de genen heeft meegekregen. Zodanig zelfs dat heel wat muzikanten graag iets meepikken van de unieke sfeer die er in de stad hangt. Zoals Ryan Montbleau, die voor zijn vierde soloalbum (hij heeft er ook nog vier met zijn band) maar al te graag naar de Crescent City trok om samen met bassist George Porter Jr., toetsenist Ivan Neville, gitarist Anders Osborne en drummer Simon Lott twee dagen de studio in te stappen en daar het spetterende, swingende en soulvolle For Higher op te nemen.
Montbleau en zijn gelegenheidsband neginnen eraan met het funky Yeah Man, een song die gedragen wordt door de elektrische gitaar van Osborne en het aan Booker T refererende orgeltje van Neville. Daarmee is in één klap de toon gezet voor ruim drie kwartier New Orleans funk die lekker alle goede kanten opstuitert. Zoals Heartbreak Road dat zijn ritme ontleent aan de strakke drums van Lott en opnieuw dat verduivelde orgeltje. Heerlijk nummer om naar te luisteren in de auto of op een terras met een glas goede wijn binnen handbereik. Montbleau, die gedurende de volledige cd overigens uitstekend bij stem is, grossiert toch al in dat soort nummers. Burning And Hiding swingt met het grootste gemak die richting uit en Dead Set woont in dezelfde buurt als de catalogus van de Meters. Maar ook de wat tragere nummers overtuigen, met het van gitzwarte soul doordrongen Just Perfect als het absolute hoogtepunt van de plaat. Ryan Montbleau. Onthouden die naam. En kopen die plaat!
Kopen die plaat? Your wish is my command :-))