Joe Pug, kort voor Pugliesi, verwierf enige internationale bekendheid dankzij een slimmigheidje. Hij bood zijn fans een een gratis 2-track EP’tje aan om door te geven aan hun vrienden. Pug verzond de EP’s op eigen kosten en stopte in elk pakketje is een persoonlijk bericht om de persoon in kwestie te bedanken voor het verspreiden van zijn muziek. Het trucje sloeg aan: er zijn al zo’n 15.000 cd’s verstuurd naar 14 verschillende landen. En het aanbod loopt ook vandaag nog door. Marketing is en blijft een Amerikaanse uitvinding, zoveel mag duidelijk zijn.
Waar Joe Pug op zijn EP ‘Nation Of Heat’ (2008) de zoveelste singer-songwriter lijkt die er niet in slaagt zijn Dylan-fixatie een eigen gezicht te geven, klinkt hij op zijn eerste volwaardige cd ‘Messenger’ al heel wat meer als zichzelf. Niet dat de invloed van de oude grootmeester helemaal verdwenen is, maar in plaats van zich nadrukkelijk te manifesteren in de frasering en de uitvoering, is die nu grotendeels verschoven naar de opbouw van de songs.
Pug’s stem houdt het midden tussen Jesse Malin, Joe Henry en de jonge John Prine, een apart timbre waar niet meteen iedereen dol op is. Als je dat wel bent, en hier pleit ik schuldig, dan heeft ‘Messenger’ het een en ander te bieden dat het beluisteren zeker waard is. Neem bijvoorbeeld het uptempo titelnummer dat opent in de beste Steve Earle-traditie: fonkelende gitaren, drijvende percussie en een onweerstaanbaar ritme dat noodt tot mee trommelen. Of het aanstekelijke ‘The Door Was Always Open’, een ongecompliceerde folkrocker met heerlijke flarden mondharmonica en tot vrolijkheid aanzettende zang.
Maar ook in de meer ingetogen, dikwijls akoestische liedjes lijkt Pug zijn stem te hebben gevonden. ‘The Sharpest Crown’, ‘The First Time I Saw You’, ‘Diguised As Someone Else’, het zijn stuk voor stuk nummers die meer dan de kiem van een mooie belofte voor de toekomst in zich dragen.
‘Messenger’ sluit af met het rockende ‘Speak Plainly, Diana’, een song die aantoont dat Joe Pug niet de zoveelste halfzachte liedjessmid is, maar iemand die songs kan schrijven met ballen aan het lijf. Ook dat is een mooie belofte voor de toekomst. Benieuwd of Pug erin slaagt die verwachtingen op zijn volgende album helemaal in te lossen.