Een van de functies van muziek, van een artiest, zou moeten zijn om je te laten zinderen. Nathaniel Rateliffs plaat “In Memory of Loss” bezit deze magie. Esthetische eigenschappen als eenvoud en schoonheid schuiven harmonieus in elkaar over bij deze plaat. Nathaniel heeft niet alleen een zeer zuiver stemgeluid, maar hij is bovendien in staat de lege ruimte op de juiste wijze hiermee te vullen. De uitgelezen timing op deze plaat is grotendeels bepalend voor zowel de rust als de dynamiek. Behalve Nathaniel is producer Brian Deck (Iron & Wine en Modest House) verantwoordelijk voor het magistrale geluid van deze “In Memory of Loss”. Geen noot teveel, terwijl de onderhuidse spanning slechts bij vlagen getemperd wordt vrijgelaten.

Ik was volslagen onbekend met deze jonge artiest, maar twijfelde bij eerste beluistering geen moment aan de kwaliteit van het gebodene. Dit is het soort muziek, en artiest, die zonder voorbehoud een groot publiek gaat aanspreken, en dat terwijl zijn integriteit intact blijft. Zijn eerste cd, uitgebracht onder de groepsnaam The Wheel, verraadt dezelfde ingrediënten. Ik had de Amerikaanse cd-outlet CDBaby al een tijdje links laten liggen, maar deze debuut cd van Rateliff “Desire and Dissolving Men” rechtvaardigde een uitzondering die resulteerde in een onmiddellijke aankoop. Indrukwekkende namen als Jacques Brel, Leonard Cohen en Nick Drake worden schaamteloos aan Rateliffs heerlijk verfrissende alternatieve folk gelabeld. Normaliter laat ik mij niet lijmen door dergelijk goedkoop verkoopgeleuter, maar aangezien ik “In Memory of Loss” nu ken, knijp ik zonder reserve een oogje toe. Soms wordt je verbaasd door eenvoud, en durf deze artiest dan ook beslist te classificeren als: “The Real Deal”.

www.nathanielrateliff.com
www.myspace.com/nathanielrateliff
(Rein van den Berg)