RSS

The Walkabouts – Travels In The Dustland

De eerste keer dat ik de stem van Carla Torgerson hoorde, is alweer achttien jaar geleden. Ze zong een diep door de ziel snijdende versie van Polly, een muzikaal juweeltje van de hand van mijn jeugdheld Gene Clark, en meteen daarna deed ze dat nog eens dunnetjes over met haar versie van Buffalo Ballet, óók een juweeltje, maar dan van een andere held, John Cale. Het album waar die nummers op staan, Satisfied Mind, bevat nog elf andere covers die door de Walkabouts volledig naar hun hand werden gezet. Sindsdien ben ik een trouwe volgeling van dit immer voortreffelijke collectief uit Seattle.

Ruim zes jaar geleden verscheen het duistere Acetylene en veel te lang zag het ernaar uit dat dit de zwanenzang was van een van de meest intrigerende en avontuurlijke bands uit de States. Maar nu biedt er zich, schijnbaar uit het niets, met Travels In The Dustland een nieuw album aan dat van begin tot einde op grootse wijze duidelijk maakt dat de Walkabouts de afgelopen zes jaar bezig zijn geweest met het voortdurend aanscherpen, bijschaven en oppoetsen van een verzameling songs die deze plaat wel eens tot hun pièce de résistance kunnen maken.

Openingstrack My Diviner is een volbloed Walkabouts-song met een tegendraadse cadans en de steeds mooier wordende stem van Carla Torgerson als lenige tegenvoeter. Dat geldt evenzeer voor het hemelsbreed klinkende They Are Not Like Us, een donkere ballad met net genoeg ontregelende elektronica om zich onderhuids in je vast te bijten en je hopelijk nooit meer los te laten. In Horizon Fade, een nummer waarin de stemmen van Torgerson en Eckman elkaar naadloos completeren, schuilt zoveel welhaast filmische dreiging dat de song zich tot een volledig opzichzelfstaand verhaal ontwikkelt.

Dat laatste was altijd al een van de vele sterktes van de Walkabouts. De teksten van Eckman laten zich lezen als korte verhalen. Misschien moet iemand ze maar eens verfilmen. De volstrekt unieke weidse klank (Thin Of The Air, Every River Will Burn, No Rhyme No Reason), de geweldige melodieën (Wild Sky Revelry) en de niet aflatende gedrevenheid (The Dustlands, Long Drive In A Slow Machine) maken van Travels In The Dustland een album dat zijn sporen nog heel lang zal nalaten.

 

www.walkabouts.com

 

21.01.2012    Handelsbeurs, Gent

22.01.2012    Roepaen, Ottersum

22.01.2012    Paradiso, Amsterdam


1 Comments Add Yours ↓

  1. 1

    Je gelooft het vast niet, Martin, maar ik dacht altijd dat dit een Duitse band was omdat ze zo prominent aanwezig waren op Glitterhouse. Heb nog geen plaat van hen. Daar kon echter wel eens verandering in gaan komen.



Your Comment