RSS

Gregory Page etaleert zich op 5 April in de Leidse QBUS als een toonbeeld van nostalgie

Gregory Page – een in Amerika woonachtige Britse singer-songwriter van Armeense afkomst – heeft wel wat weg van een vriendelijke oom uit vervlogen tijden. Zijn casual pak en het kenmerkende hoedje zijn dan ook geheel in stijl. Samen met zijn liedjes vol melodische gitaar- en zanglijntjes, een toonbeeld van nostalgie en een vaste waarde in de Leidse QBUS. Duidelijk een gevoel van pure, wederzijdse liefde en respect. Programmeur Hans van Polanen en de desbetreffende artiest zijn zelfs de tel kwijt wat betreft het aantal optredens in deze zaal. Zo vaak dat de telraampjes van beide heren op hol zijn geslagen.

Op dinsdag 5 april is het zo’n avond waar geen ruimte is voor chagrijn. De innemende en charmant ogende romanticus, die in een welverdiende volle zaal hartelijk door het publiek wordt verwelkomt, weet de mensen dan ook met zijn liedjes en talloze korte anekdotes een glimlach op hun gezicht te bezorgen.

Voer voor liefhebbers van goede muziek van iemand, die altijd zijn hart heeft gevolgd (On My Own Way). Sterk beïnvloed door zijn langdurige interesse in de schellak 78 toeren platen, die hij regelmatig opdook in de Folk Arts Rare Records winkel van zijn mentor en oude vriend Lou Curtiss. Samen met het voortreffelijke spel van de contrabas muzikant Sebastian Coymans en een greep uit zijn omvangrijke oeuvre weet Page in de QBUS een ongrijpbare sfeer van de Tin Pin Alley uit de jaren twintig en dertig op te roepen.

Tot ieders verrassing wordt de singer-songwriter bovendien ondersteund door een denkbeeldig strijkorkest (The Love For Me) en een eeuw terug in de tijd met pianist Fats Waller and his rhythm orchestra (By The Light Of The Silvery Moon). En of het allemaal niet op kan trakteert hij ons ook nog op een bloedmooie interpretatie van Paul Simons American Tune, wiens werk hij tot op de dag van vandaag koestert.

Daarnaast vertelt hij over zijn uitgestelde tournees, de zoektocht naar zijn vader die hij in 1999 in Parijs terugvond (How You Came To Me) en geeft met het nummer Plan B een groots eerbetoon aan de druppelvormige omnichord. Een uniek stukje gear uit de begin jaren tachtig met een bijzonder klank. Zeg maar, een apparaat met een synthesizer, orgel, drumcomputer en autoharp ineen, waarmee Page (als astronaut) ook staat afgebeeld op de hoes van de nieuwe single F The Future.

www.vanpolanenpresenteert.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment