Is een overvloed aan fingerpicking slow liefdesliedjes teveel van het goede…vraag ik mij af als ik de debuutcd “Pieces I Have Found” van de uit Washington afkomstige Emma Lee aan het beluisteren ben. Een zangeres wiens stem en songs in het verlengde ligt van Tracy Chapman, had  een jaar geleden nog niet had gedacht na haar allereerste concert, dat zij nu twaalf love songs aan een zilveren schijfje  had toevertrouwd. Begeleidend op haar akoestische gitaar en in een verhaalvertellende toonzetting geeft Emma zich bloot over haar liefdeservaringen, waar zij zich met een fingerpickin’ stijl de zelfgepende songs begeleidt. Alleen het uptempo bluesyrock  Hanging Tree is een positief buitenbeentje. Het overige materiaal blijft lief, klein en mooi om te horen, maar ontplooid nergens zich een oerknal waar vele innige relaties wel eens last van krijgt. En 55 minuten is tevens een lange zit waardoor er momenten komen dat je je concentratie er niet altijd bij kan houden. Een vergelijking doemde op met Richard Shindell. Een begenadigd singer songwriter die live, alleen begeleidend op een akoestische gitaar niet altijd even interessant bij mij overkwam. Samen met een combinatie van ellelange stories waren er, toen hij paar maanden geleden door nederland tourde, momenten bij, dat mijn ogen dichtvielen. Dat gevoel krijg ik ook bij “Pieces I Have Found”. Een titel die overigens afkomstig is van het nummer Sometimes: “Sometimes I get up, just to lie, back down…and you deserve all of me, but these are all the pieces I have found.” Live wordt Emma Lee begeleidt door een band, dat is zeker de essentiële en broodnodige inspiratie wat op deze cd wordt gemist. Mooi en luisterrijk is “Pieces I Have Found”. Ik sta open voor deze cd mits je hem met mate tot je laat komen.

www.emmaleesings.com/Emma-Lee
www.myspace.com/emmaleerocks

 
(johan schoenmakers)